Loading...

قحطی بزرگ

|
قحطی بزرگ
قحطی های تاریخ در ایران

قحطی بزرگ سال های ۱۹۱۷-۱۹۱۹ بی تردید بزرگ ترین فاجعه در تاریخ ایران می باشد که متاسفانه به آن بسیار کم پرداخته شده است. طی اين قحطی نزدیک به ۴۰ درصد از جمعیت ایران (۱۰ میلیون نفر) به کام مرگ رفتند.احمد کسروی می گوید در سال ۱۳۳۶ قمری (۱۲۹۷ شمسی) جنگ جهانی در میان بود و گرانی نیز پیش آمد و می توان گفت یک سوم مردم از میان رفتند و در آن سال در تبریز اشکارا می دیدم که توانگران دست بینوایان نمی گرفتند و وقتی خویشان وهمسایگانشان از گرسنکی می مردند پروا نمی داشتند و مردگان ازبی کفنی روی زمین می ماندند.دنسترویل قحطی هولناک در همدان را اینگونه ترسیم میکند:
«شواهد قحطی هولناک بود. هر کس که قدمی در شهر می زد با آزاردهنده ترین مناظر روبرو میشد. کسی نمی تواند این صحنه ها را تاب بیاورد. مردم می میرند و کسی نیست که کمکی کند. گاه جسد آدمها آن قدر کنار جاده ها - بی آنکه کسی نگاهی به آنها بیندازد - می ماند تا آنکه از بیم لطمه به دیگران، دیگر چاره ای جز دفن آنها نباشد.
در خیابان اصلی شهر از کنار جسد پسرک حدودا نه ساله ای عبور کردم که روشن بود در همان روز مرده بود، صورتش میان گل و لای پنهان شده بود و مردم از دو سویش به شکلی عادی عبور میکردند، گویی او هم یکی از موانع عادی سر راه است. او از بی تفاوتی غیرعادی مردم همدان می گوید و افشا می کند که غیرعادی» مردم همدان میگوید و افشا میکند که از جمعیت ۰۰۰/۵۰ نفری شهر، دست کم ۳۰٪ در آستانه قحطی قرار داشتند و برای درصد بزرگی از آنها مرگ ناگذیر بود. دنسترویل مدعی بود که ثروتمندان همدان سود کلانی از فروش غله به انگلیسی ها نصبیشان شده بود اما میل نداشتند به برادران دینی فقیر خود کمک کنند تازنده بمانند.

بهروز رحمانیان

0
نظرات
    ارسال نظر
    برگشت به بالا